باران

pipo — Thu, 02 Jul 2009 17:31:18 GMT

خانه ی دوست کجاست؟

چه کسی می پرسید

خانه ی دوست زمانی به پس کوچه ی تنهایی بود

با دری باز، و یک پنجره ی رو به خدا

باغچه ای داشت پر از اطلسی همدردی

بوی عطر دل پاک، همه جا حس می شد

تک درخت ته باغ، پُر ز برگ دلِ خوش

که به آهنگ نسیم سحری می رقصید

ولی امروز دگر خانه تهی ست

قفل نفرت بدرش بسته کسی

در پس پنجره اش پرده ی رخوت پیداست

بوی حسرت ز در و پیکر خانه جاری ست

خانه متروک شده از نم بیرحمی ها

تک درخت ته باغ، شده مسموم ز هوای نفرت

دیر زمانیست که در این خانه کسی . . .

ننهادست قدم با دل باز

خانه دوست کجاست؟

pipo — Thu, 27 Nov 2008 10:06:18 GMT

هی!
گوش کنید الفبای آغاز را
و به خاطر بسپارید
هجای لبخند را.

اینجا نسیان بر افکار بوسه زده است...

آه،
هجرت لحظه ها چگونه ما را به ما برد
و بر ما نشاند ما را

و مکافات خود بودن را از داری آویخت
که گره گره اش را خود از گیسوان یار بافتیم.

کمکم کن تا به آغاز برسم
در پناه نگاهت.

کمکم کن تا فراموش کنم:
صدای کلاغ هایی را که در رویای مسکوتم خواندند
و بانگ خروس بی محلی که رویایم را برید.

و بگسستند ریسمان بی نهایت سخن را...

هی!
گوش کنید مرثیه زیستن را
و بخاطر بسپارید
سیل اشک ها را که بر ریشه ی هستی خشکید؛

اینجا نسیان بر افکار تیغ می زند...

آه،
خرامیدن زمان چگونه ما را پوساند از ما
و از ما ستاند ما را،

و کلام مبهوت ما را بر گوش ها نجوا کرد
و از خاطره ی فریاد های منزوی محو ساخت.

هی!
بخاطر بسپارید ما را از ما
همانطور که آمدیم
و خواهیم رفت:

از میلاد به سحر گاهان برای بانگ فوت سر دادن
از افق به ظلمت ، برای افق تاریک شدن
از صبح به شب،برای صبح شدن
و از من به تو،برای ما شدن...

pipo — Thu, 30 Oct 2008 15:13:05 GMT

به اینکه من دوست دارم حتی یه ذره شک نکن

بزار بهت گفته باشم که ماجرای ما و عشق

تقصیر چشمای تو بود ‌‌‌، وگرنه ما کجا و عشق ؟

سرم تو لاک خودم و دلم یه جو هوس نداشت

بس که یه عمر آزگار کاری به کار کس نداشت

تا اینکه پیدا شدی و گفتی ازاین چشمای خیس

تو دفتر ترانه هات یه قطره بارون بنویس

عشقمو دست کم نگیر درسته مجنون نمیشم

وقتی که گریه می کنی حریف بارون نمیشم

رو ساحل سرخ دلت اسم کسی رو حک نکن

به اینکه من دوست دارم حتی یه ذره شک نکن

هنوز یه قطره اشکتو به صد تا دریا نمیدم

یه لحظه با تو بودنو به عمر دنیا نمی دم

همین روزا بخاطرت به سیم آخر می زنم

قصه عاشقیمونو تو شهرمون جار می زنم

pipo — Thu, 16 Oct 2008 08:01:47 GMT

توکه در باور مهتابی عشق

رنگ دریا داری . . .

فکر امروزت باش ، به کجا می نگری؟
زندگی ثانیه ایست ، وسعت ثانیه را می فهمی؟!

می شود مثل نسیم ، بال در بال پرستو، بوسه بر قلب شقایق بزنیم . . .

هیچکس تنها نیست ، ما خدا را داریم . . .

pipo — Sun, 07 Sep 2008 15:22:08 GMT

I feel so unsure
as I take your hand and lead you to the dance floor
as the music dies, something in your eyes
calls to mind the silver screen
and all its sad good-byes

I'm never gonna dance again
guilty feet have got no rhythm
though it's easy to pretend
I know your not a fool

Should've known better than to cheat a friend
and waste the chance that I've been given
so I'm never gonna dance again
the way I danced with you

Time can never mend
the careless whispers of a good friend
to the heart and mind
ignorance is kind
there's no comfort in the truth
pain is all you'll find

I'm never gonna dance again
guilty feet have got no rhythm
though it's easy to pretend
I know your not a fool
Should've known better than to cheat a friend
and waste this chance that I've been given
so I'm never gonna dance again
the way I danced with you
)Never without your love(

Tonight the music seems so loud
I wish that we could lose this crowd

Maybe it's better this way
We'd hurt each other with the things we'd want to say

We could have been so good together
We could have lived this dance forever
But noone's gonna dance with me
Please stay

And I'm never gonna dance again
guilty feet have got no rhythm
though it's easy to pretend
I know your not a fool

Should've known better than to cheat a friend
and waste the chance that I've been given
so I'm never gonna dance again
the way I danced with you

(Now that you're gone) Now that you're gone
(Now that you're gone) What I did's so wrong
that you had to leave me alone

pipo — Thu, 14 Aug 2008 18:32:21 GMT

در هیاهوی زمان
در دل ساکت شب
بی رمق، خسته و سرد
من به دنبال خودم می گردم!
کی شدم گمشده در وادی غم؟
من که بودم...
کیستم...
چه کسی خواهم شد؟
قاصدی بی مقصد

آه...
ای رفته ز یاد
مشتی از خاک زمین
من گمشده ام
چه کسی خواهد یافت؟
من سرگردان را...
من پاییزی را...

گم شدم در تنهایی
وسعتی تو خالی
باد برده است مرا
یا که یک خواب عمیق؟
من چه اندازه زیاد
پوچ و خالی شده ام!
عشق از یاد دلم رفته چه زود

هیس... ساکت... انگار...
که صدایی خبر از آمدنم می دهد
این صدای قدم خسته توست؟
یا نوای قدم رسته من؟
آنچه از من شده دور
به تنم می آید
من به من می رسم انگار دگر
شاید این بار شکوفا شوم

pipo — Fri, 18 Jul 2008 09:49:59 GMT

ای دوست ...

کتیبه را کوتاه نوشتی و در روبان قرمز نمایان شدی ،

دادشاه را اجرا کردی و چون صاعقه در دزد ونویسنده دیده شدی

در رابطه با ترن به شکار رفتی و عبور از قبار را تجربه کردی تا در هامون به سیمرغ رسیدی!

جستجو در جزیره را آغاز کردی که به بانو بگویی که پرواز را به خاطر بسپار

گویی که خود پرواز کردی از میان ما،یک بار برای همیشه را اجرا کردی تا

بلوف نباشد درد مشترک تو و سارا!

اینبار سیمرغ خود به سراغ تو آمد و در کیمیا تورا جاودانه کرد!

با پری سایه به سایه به سرزمین خورشید رفتی تا خواهران غریب را به ایران نشان دهی.

روانی سرشار از زندگی بود دختر دائی گمشده را با لژیون پیدا کردی ،

عشق شیشه ای و میکس را باهم اجرا کردی! همه دختری به نام تندر را در زندگیت دیدند.

مزاحم کاغذی بی خط بود در اثیری.این را همه دیدند که سالاد فصل بهترین کاربود بود بعد از صبحانه برای دو نفر!

اما در ازدواج صورتی حکم بر این بود که ستاره ها روزی مارا تنها میگذارند!!!

ما همه امیدواریم در سرزمین سبز خانه ای سبز را داشته باشی .

استاد خسرو شکیبائی روحت شاد

افتخارات خسرو شکیبایی

برنده سيمرغ بلورين بهترين بازيگر نقش اول مرد از هشتمين جشنواره فيلم فجر(1368)، به پاس بازي در فيلم " هامون "

برنده سيمرغ بلورين بهترين بازيگر نقش اول مرد از سيزدهمين جشنواره فيلم فجر(1373)، به پاس بازي در فيلم " کيميا "

نامزد دريافت سيمرغ بلورين بهترين بازيگر نقش اول مرد در يازدهمين جشنواره فيلم فجر(1371)، براي بازي در فيلم " يک بار براي هميشه "

نامزد دريافت سيمرغ بلورين بهترين بازيگر نقش اول مرد در پانزدهمين جشنواره فيلم فجر(1375)،براي بازي در فيلم "سايه به سايه "

نامزد دريافت سيمرغ بلورين بهترين بازيگر نقش اول مرد در بيستمين جشنواره فيلم فجر(1380)، براي بازي در فيلم " کاغذ بي خط "

کسب رتبه دوم نظرسنجي ماهنامه گزارش فيلم(1373) ،براي انتخاب بهترين بازيگران سينماي ايران

نامزد دريافت جايزه بهترين بازيگر مرد در اولين جشن سينماي ايران، براي بازي در فيلم "ابليس برنده آهوي بلورين مردم به عنوان بهترين بازيگر نقش اول مرد از سومين جشن سينماي ايران،به پاس بازي در فيلم " يک بار براي هميشه "

نامزد دريافت آهوي بلورين مردم براي بهترين بازيگر نقش دوم مرد از سومين جشن سينماي ايران، براي بازي در فيلم " سارا "

نامزد دريافت آهوي بلورين مردم براي بهترين بازيگر نقش اول مرد از سومين جشن سينماي ايران، براي بازي در فيلم " کيميا "

برنده آهوي بلورين بازيگر برگزيده سينماي دفاع مقدس از پنجمين جشن سينماي ايران، براي بازي در فيلم "کيميا"

بهترين بازيگر نقش اول مرد در اولين جشنواره سينما و زن(1374)،به پاس بازي در فيلم " کيميا

برنده سيمرغ بلورين بهترين بازيگر نقش دوم مرد از بيست وسومين جشنواره فيلم فجر(1383)،به پاس بازي در فيلم " سالاد فصل

pipo — Sun, 13 Jul 2008 16:39:18 GMT

و زندگی همچنان در جریان است
گاه تنها جریان مهم است
روز هاست که ... می گذرد!

نگاهت را به پنجره ات دوخته ای، اما خبری از ستاره ات نیست!
تمام نفس های عمیقت سراسر آه اند و ...
و آه

من فلسفه ای دارم:
یا خالی یا لبریز

pipo — Tue, 01 Jul 2008 15:45:42 GMT

این رسم عاشقی این روزهاست
هم نسل های من، این گونه عاشق می شوند

***
این روزها تمام تلاشمان بر این است که فکر نکنیم
همین فکرها هستند که آدم را عاشق می کنند
و درد عشق را به جان و روح آدم می اندازند
همین فکر ها هستند که باعث می شوند دل آدم تنگ شود
این روز ها خودمان را به بی خیالی می زنیم
بی خیالی مثل یک رودخانه است
که تمام خیال هایمان را می شوید و می برد
...
***
ما نمی خواهیم عاشق باشیم یا عاشق شویم یا ...
مگر کسی هم هست که لیاقت احساسات پاک را داشته باشد؟
ما هم مثل بقیه می شویم...
به دروغ می گوییم: دوستت داریم
فردا هم می گوییم: تو چرا اینقدر همه چیز رو به خودت می گیری!
این طوری دیگران را مسخره میکنیم
و در دلمان به سادگی شان می خندیم...
...
هم می خندیم هم درد عشق را تجربه نمی کنیم

***
در شهر ما عشق مرده است...
پول داری؟
ماشین داری؟
خونه داری؟
بابا و مامانت پول دارن؟
خونه تون بالا شهره؟
حقوقت چقدره؟
شغلت با کلاسه؟
آره؟
نه؟
پس منم نه!

***

نسل من،
وقتی ناراحت است
اکستازی می خورد...
سیگار میکشد...
موهایش را مدل های فشنی می کند
اما
حرف نمی زند

***

نسل من، نسل خسته است
حال ندارد
حوصله ندارد
اعصاب ندارد
پول ندارد
نظم ندارد
تفریح ندارد

(...)

pipo — Wed, 18 Jun 2008 18:51:18 GMT

معلم پای تخته داد می‌زد

صورتش از خشم گلگون بود

و دستانش به زیر پوششی از گرد پنهان بود

ولی ‌آخر کلاسی‌ها،

لواشک بین خود تقسیم می کردند

وان یکی در گوشه ای دیگر «جوانان» را ورق می زد

برای آنکه بی خود های و هو می کرد و با آن شور بی پایان،

تساوی های جبری رانشان می داد

خطی خوانا به روی تخته ای کز ظلمتی تاریک

غمگین بود

تساوی را چنین نوشت: یک با یک برابر است

از میان جمع شاگردان یکی برخاست،

همیشه یک نفر باید به پا خیزد ...

به آرامی سخن سر داد:

تساوی اشتباهی فاحش و محض است.

نگاه بچه ها ناگه به یک سو خیره گشت و

معلم مات بر جا ماند

و او پرسید: اگر یک فرد انسان واحد یک بود

آیا باز یک با یک برابر بود؟

سکوت مدهوشی بود و سئوالی سخت

معلم خشمگین فریاد زد: آری برابر بود

و او با پوزخندی گفت:

اگر یک فرد انسان واحد یک بود

آن که زور و زر به دامن داشت بالا بود و آنکه

قلبی پاک و دستی فاقد زر داشت پایین بود ؟

اگر یک فرد انسان واحد یک بود

آنکه صورت نقره گون، چون قرص مه می داشت بالا بود ؟

وان سیه چرده که می نالید، پایین بود ؟

اگر یک فرد انسان واحد یک بود،

این تساوی زیر و رو می شد

حال می پرسم یک اگر با یک برابر بود

نان و مال مفت خواران از کجا آماده می گردید؟

یا چه کس دیوار چین ها را بنا می کرد؟

یک اگر با یک برابر بود

پس که پشتش زیر بار فقر خم می شد؟

یا که زیر ضربت شلاق له می گشت؟

یک اگر با یک برابر بود

پس چه کس آزادگان را در قفس می کرد؟

معلم ناله آسا گفت:

بچه ها در جزوه های خویش بنویسید:

یک با یک برابر نیست...