امروز نهم بهمن یک هزار وسیصد وهشتادو پنج مصادف با تاسوعای حسینی

قطعا یکی از بهترین روزهای هرفردی روز تولد اون فرد می تونه باشه!

تولدم مبارک

سلام بر محرم، سلام بر ماه غم، سلام بر طلیعه حزن و ماتم.

سلام بر حسین، سلام بر خون خدا، سلام بر سبط مصطفی، سلام بر زاده علی و زهرا.

سلام بر کربلا، سلام بر کویر تف دیده تشنه خون، سلام بر صحنه تجلی عشق اله، سلام برسرزمین بلا.

سلام بر زینب ، سلام بر دختر علی، سلام بر ظفرمند عرصه دلدادگی، سلام بر غیرت آموز مکتب حسین.

سپیده صبح محرم سرزد و دل هزاران عاشق حسین به خروش برآمد.

سالی نو رسید و حجاب ظلمت و غفلت  به تجلی حسینی دریده شد.

دریغا که خون حسین و اشک یتیمان و رعد صدای زینب، دل در تکاپو نیندازد و زنگار از قلب نزداید.

هان، محرم آمد و صدای "هل من ناصر" حسین در صحرای کربلا نه که در تمام زوایای عالم پیچید.

زهره در تکاپو آمد و کیهان را غیرت درگرفت. آیا یاوری هست؟ آیا دین را نزد مسلمانان بهایی هست؟

آیا خون خدا را می توان به خونخواهی برنخواست؟

آیا در ظلمتکده ای چنین رنگین و صحنه ای چنین مرصع و بازاری چنین آباد

از متاع عشق و غیرت و آزادگی چیزی یافت می شود؟

از نگرانی برای دین خبری هست؟ که اگر نیست شما را با حسین چه کار؟

محرم جلوه عشق حضرت حق و رسیدن به مقام "راضیه مرضیه" است.

حسین بن علی(ع) با لشکری  از نور به قلب شب زد تا دلدادگی خود

به حضرت دوست و دلسوزی برای اسلام عزیز را به تصویر کشد.

مگر نه این است که در خانه نشستن برایش میسور بود و رسیدن به همه مقامات و متاعات مقدور؟

اما هیهات که کاخ ظلم سربرافرازد و فرزند علی ساکت بماند.

همان علی که اشک یتیم را تاب نمی آورد و بی مروتی را به نظاره نمی نشست.

حسین همان علی است با یارانی با وفا و خاندانی از جان گذشته

که رحل اقامت در مسلخ عشق دوست انداختند و جان شیرین برایش باختند.

محرم فرصتی است تا عاشورایی شویم و عاشورایی بمانیم.

دست به دامان حسین زنیم و تا ماورای هستی به پرواز درآییم.

از غیرت زینب درس گرفته و نوامیس خویش را از عطر حیای دختر علی معطر بخواهیم .

بی شک صدای مظلومیت حسین بن علی(ع) همیشه تاریخ در گوش جهانیان طنین افکن است

و یزیدیان را به هراس می افکند. آنانکه به این صوت الهی لبیک گویند و ندای

"یالیتنی کنت معکم" سردهند از تبار عاشورا خواهند بود.